slider-1 slider-4

 

 



 

 

 

Studia Leopoliensia 3/2010

 

Studia Leopoliensia 4/2011

 

Studia Leopoliensia 5/2012

*************************   ***************************   **************************   ***************************   **************************

Studia Leopoliensia 6/2013

 

Studia Leopoliensia 7/2014

 

Studia Leopoliensia 8/2015

 

Studia Leopoliensia 9/2016

  Studia Leopoliensia 10/2017

 

 

 Normy dla tekstów umieszczanych w „Studia Leopoliensia”,

roczniku Instytutu Teologicznego im. św. Józefa Bilczewskiego

Achidiecezji Lwowskiej ob. łac.

nowelizacja (obowiązuje od SL 8)

 

Ogólne:

1. Format pliku: rozszerzenia rtf, doc.

2. Format dokumentu: A4, czcionka Times New Roman, 14, interlinia 1 (w wypadku zapisu w tekście artykułów słów, sformułowań i cytatów, nie łacińskimi literami /szczególnie jęz. hebrajski i grecki/, należy podać rodzaj czcionki). Przypisy: czcionka Times New Roman, 12, interlinia 1.

3. Autor artykułu: imię i nazwisko, stopień i tytuł naukowy, instytucja, w której pracuje autor, oraz miejscowość, podaje się na początku artykułu powyżej jego tytułu. Na końcu artykułu należy podać notę o autorze: 2-3 wybrane, najważniejsze publikacje; krótko: zainteresowania i osiągnięcia naukowe, adres do korespondencji, w tym można e-mail.

4. Należy dołączyć:

a) krótkie streszczenie artykułu, w którymś z tzw. języków kongresowych lub ewentualnie polskim, bądź ukraińskim.

b) pełną bibliografię artykułu oraz

c) słowa kluczowe (w jęz. angielskim i w jęz. artykułu).

5. Artykuł powinien uzyskać pozytywną ocenę recenzenta zewnętrznego (przesłaną na adres redakcji w wersji papierowej, bądź elektronicznej) zgodnie z podanymi normami (w załączeniu).

6. Nie należy formatować dodatkowo artykułu ani jego części, jak tytuły i numery punktów. Nie wprowadza się ręcznego dzielenia wyrazów ani dodatkowych odstępów.

7. Artykuły publikowane w „Studia Leopoliensia” są w całości udostępniane pod adresem www.itlviv.org.ua

8. Autorzy nie otrzymują wynagrodzenia za opublikowanie swojego tekstu.

 

Szczegółowe:

1. Przypisy konstruuje się według systemu przecinkowego.

2. Sigla biblijne umieszcza się w tekście jedynie w przypadku cytowania fragmentu Pisma św., w przypadku parafrazy sigla przenosi się do przypisu. Np. Por. Rdz 3,15.

3. Zaleca się, aby wykorzystywanie tekstów starożytnych autorów Kościoła (Ojców i Pisarzy) odniesione było do źródeł (m.in. Patrologia Latina /PL/, Patrologia Greaca /PG/, Sources Chrétiennes /SC/), albo innych, które jednak mają naukowy charakter.

3. Korzystanie z dokumentów nauczania Kościoła, w tym także papieskiego, powinny uwzględniać autora dokumentu, rodzaj wypowiedzi, tytuł, miejsce i rok wydania.

4. Nie jest koniecznym umieszczanie imion i nazwisk autorów przekładów z dzieł tłumaczonych na język artykułu.

5. Cytaty w tekście zasadniczym i w przypisach podaje się w cudzysłowie „...”, pismem zwykłym (statywą), a nie kursywą (nigdy nie stosuje się podwójnego znacznika). W zakończeniu cytatu zachowując kolejność: cudzysłów, numer przypisu, kropka (lub przecinek), np.: ...32.

6. Cytaty wewnątrz cytatów zaznacza się cudzysłowem: ‘...’.

7. Przy pomijaniu fragmentu cytatu wewnątrz zdania stosuje się nawias okrągły i trzykropek: (...). Nie stosujemy ich, pomijając fragment cytatu na początku lub na końcu zdania cytowanego.

8. Kursywą w tekście zasadniczym zaznacza się:

a. tytuły książek i artykułów

b. wyrażenia obcojęzyczne i własne,

c. szczególne wyrażenia, które chcemy wyróżnić.

9. Tytuły czasopism umieszcza się w: „...”.

10. Określenia czasu pisze się stosując skróty: r. (rok) i w. (wiek).

11. W tekście używa się myślników „” (ze spacjami) na oznaczenie kontynuacji równoważnej wypowiedzi. Natomiast, dywizów (krótkich znaków) „-” (bez spacji), między cyframi (liczbami) w oznaczeniu stron lub dat np. 9-89, oraz między połączonymi słowami np. biało-czerwona.

12. Cytując druk samoistny podaje się kolejno: pierwsza litera imienia, kropka, nazwisko autora, przecinek, kursywą tytuł (jeśli jest podział to ewentualnie tom: t. i jego numer /cyfra arabska lub rzymska, zgodnie z oryginalną numeracją/), przecinek, miejsce-miasto (jeżeli podaje się nazwę wydawnictwa /miejsce-miasto, dwukropek, nazwa wydawnictwa/, wtedy należy to uczynić przy każdej pozycji wykorzystywanej w przypisach!), rok wydania, przecinek, s. i numer strony, kropka. Np. J. Bilczewski, Listy pasterskie t. III, Lwów-Kraków: Wyd. Bł. Jakuba Strzemię 2005, s. 55.

13. Korzystając z artykułu z czasopisma używa się Por., a następnie: pierwsza litera imienia, kropka, nazwisko autora, przecinek, kursywą tytuł artykułu, przecinek, dalej w:, tytuł czasopisma w cudzysłowie, bez przecinka, numer i zeszyt czasopisma (używająć /), w nawiasie rok kalendarzowy wydania, przecinek, s. i numer strony, kropka. Np. A. Lewek, Geneza i główne kierunki współczesnego ruchu homiletycznego, w: „Studia Theologica Varsoviensia” 12/2(1974), s. 123-124.

14. Jeżeli częściej korzysta się z jakiegoś czasopisma (lub np. jakiegoś dokumentu Kościoła) przy pierwszym pełnym cytowaniu można pisać w nawiasie (nie używając już cudzysłowu). Np. T. Jelonek, Biblia Księgą o zbawieniu, w: „Studia Leopoliensia” (dalej: SL) 7(2014), s. 65.

15. W przypadku dzieł zbiorowych: pierwsza litera imienia, kropka, nazwisko autora, przecinek, kursywą tytuł artykułu, przecinek, mała litera w i dwukropek, kursywą tytuł dzieła zbiorowego, pierwsza litera imienia, kropka, nazwisko, w nawiasie okrągłym (red.), miejsce i rok wydania, s. i numer strony, kropka.

16. Jeśli jest więcej niż jeden redaktor dzieła zbiorowego można umieścić Pr. zb.

17. Jeśli pozycja była wykorzystywana bezpośrednio w poprzednim przypisie pisze się: Tamże. Np. Por. tamże, s. 18.

18. Jeżeli kolejna pozycja ma tego samego autora, pisze się: Tenże. Np. Por. S.C. Napiórkowski, O filozofii w teologii, w: „Studia Leopoliensia” 7(2014), s. 56; Por. Tenże, Mój Wydział Teologii KUL, w: tamże, s. 237.

 

Inne:

19. Opracowania w maszynopisie, zaznacza się, gdzie znajduje się maszynopis. Np. K. Potykiewicz, Biblioteka Instytutu Teologicznego, Lwów 2014 (mps w Archiwum Instytutu Teologicznego im. św. Abp J. Bilczewskiego we Lwowie-Brzuchowicach), s. 2.

20. Źródła archiwalne: Nazwa archiwum, nr zespołu, tytuł zespołu, sygnatura, tytuł teczki, strona (lub przy braku paginacji opis dokumentu). Np. Archiwum Państwowe we Lwowie (dalej: APL), zespół 20, Starostwo Powiatowe w Rudkach (dalej: SPR), sygn. 2, Księga metrykalna parafii grecko-katolickiej w Komarno 1784-1798, s. 41. Korzystając z tego samego źródła po raz kolejny: APL, SPR, sygn. 2, s. 23.

21. Archiwalia nieskatalogowane: Archiwum parafii św. Antoniego we Lwowie, Dokumenty wychodzące, Pismo do Rady miejskiej z dn. 13.06.2014.

23. Adresy stron internetowych (na końcu tylko data dostępu): Lwowska Rada Miejska, w: http://city-adm.lviv.ua/ (07.06.2014).

24. Dokumenty elektroniczne (autor, tytuł hasła bądź artykułu, na końcu data dostępu): M. Mokrzycki, List pasterski arcybiskupa lwowskiego obrządku łacińskiego na rozpoczęcie Roku Jubileuszowego 600-lecia przeniesienia stolicy arcybiskupów lwowskich z Halicza do Lwowa (1412), w: http://diocese-lviv.org/index.php?option=com_content&view=article&id=1256%3A2012-01-18-11-26-07&catid=89%3A600&Itemid=115&lang=pl (12.11.2014).